Od Kiana

Już ranek. Trzeba wstawać. Właśnie nad linią horyzontu, zaczęły pojawiać się pierwsze, nieśmiałe promyki słońca. Za drzwiami komnaty słychać było stukanie butów i pukanie do drzwi, Sir Sear budził właśnie każdego z nas, przed popołudniem mieliśmy już być w królestwie Jack'sonów - zaprzyjaźniony naród z królem. Kiedy i do moich drzwi Sir zaczął się dobijać, westchnąłem ciężko i wstałem. Pościeliłem łóżko, wiem, że powinny robić to sprzątaczki, ale nie chciałem im robić dodatkowej roboty i tak miały już ciężko. Poszedłem do wspólnej wszystkich rycerzy łazienki, wziąłem prysznic, owinąłem ręcznik wokół pasa i wróciłem do swojej komnaty. Założyłem swój strój, który nosiłem na co dzień, każdy miał po kilka, kilkanaście takich samych, żeby nie chodzić cały czas w tym samym i aby nie śmierdzieć, nie świadczyłoby to o nas najlepiej.

Przeczesałem włosy dłonią, przetarłem miecz ściereczką i schowałem go do pochwy. Wyszedłem z komnaty, zamykając po tym drzwi. Ruszyłem wzdłuż korytarza, panowała grobowa cisza. Słychać było jedynie rytmiczne stukanie butów o kamienną podłogę. Zszedłem po wąskich schodach wychodząc na dziedziniec. Oślepiło mnie słońce, zmrużyłem oczy i rozglądnąłem się dookoła. Do drewnianego palika koło stajni, przywiązany był siwy ogier. Nazwałem go Alek, jako dziecko miałem psa o takim imieniu, byłem do niego strasznie przywiązany i długo nie mogłem pozbierać się po jego śmierci.

Założyłem mu na grzbiet czaprak, siodło i ogłowie. Odwiązałem go od palika i podprowadziłem do reszty. Do karocy króla, były już doczepione cztery konie fryzyjskie.

- Gdzie król? - spytałem Willa.

- Jedzą śniadanie, jeszcze trochę poczekamy. - wyjaśnił bawiąc się scyzorykiem.

Westchnąłem lekko i skinąłem głową, wziąłem w rękę garść paszy i dałem ją Alkowi, jadł ze smakiem przeżuwając powoli. Uśmiechnąłem się pod nosem i podrapałem go za uchem, uwielbiał to. Nagle usłyszałem głośne chrząknięcie - król. Wtrącił z ręki Willa jabłko.

- Pozwoliłem wam jeść? Nie! - wrzasnął.

Chłopak zamrugał szybko.

- Przepraszam najmocniej. - ukłonił się.

- Ugh, jacy wy jesteście głupi... - przejechał dłonią po czole. - Rose chodź no! Co stoisz jak słup? - warknął na stojącą niedaleko niej córki.

Rose była prze cudowna. Skromna, delikatna, wrażliwa ale i potrafiła się odgryźć do tego była nieziemsko piękna. Od dawna jestem w niej zakochany niestety, to nierealne. Ona jest księżniczką, córką króla a ja... zwyczajnym rycerzem, nic tu nie znaczącym, którym każdy może pomiatać choć nie daję sobą manipulować. Kiedy dziewczyna na mnie spojrzała, nasze spojrzenia się spotkały. Spuściłem niechętnie głowę, nie chciałem robić jej i sobie przy okazji problemów. Tak naprawdę chciałem upajać się jej cudownymi oczami godzinami, przytulić ją...

- Kian po prawej stronie karocy, William po lewej. - Sir zaczął wyznaczać każdemu miejsca. Otworzył drzwi od karocy. - Panie, księżniczko. - ukłonił się.

Król bez żadnego wyrazu twarzy wsiadł do środka, zaraz za nim jego córka. Dosiedliśmy konie i ruszyliśmy w stronę królestwa Jack'sonów, z... godzina, półtorej drogi. Jechałem po prawej stronie, tak jak zarządzi Sear. Wzrok miałem wbity w jakiś odległy punkt przed sobą, co jakiś czas spuszczając wzrok.

***

Dojechaliśmy na miejsce, rodzina Jack'sonów była niezwykle zamożna a jednocześnie strasznie złośliwi i pyszni. Wjechaliśmy na zadbany dziedziniec, przypominał nieco nasz, był delikatnie większy.

- Kian, zostaniesz tutaj z moją córką. Reszta idzie ze mną. - zarządził i ruszył w kierunku zamku, wraz z chłopakami.

Zsiadłem z konia i podszedłem do dziewczyny, kiedy po chwili zdałem się na odwagę i chciałem rozpocząć rozmowę z nią, jednak przeszkodziła nam jakaś dziewucha przechodząca koło nas.

- Ooo, co ja tu widzę... pasztet z chłopakiem. Pewnie ci zapłaciła? Albo wiem, tatuś go wynajął... jak to mówią, każda potwora znajdzie swojego amatora. - wybuchnęła śmiechem.

- A ty swojego już znalazłaś, co? Taki ktoś jak ty pewnie ma ciężko. Plastik ścieka ci z tego pustego łba jak tania farba. - starałem się być spokojny. Dziewczynę chyba zatkało, zrobiła oburzoną minę i odeszła. - Nie przejmuj się nią. - powiedziałem z czułością w głosie i musnąłem swoją dłoń jej.

Rose?