Od Kiana do Rose

Jechałem blisko Rose tak, że nasze ramiona co chwilę się o siebie pocierały. Nasze dłonie były splecione ze sobą, wpatrywałem się w nie zastanawiając się, jak to dalej będzie. Na pewno będzie dobrze, w końcu mamy siebie. Boję się jednak, że jej ojciec tak łatwo nam nie odpuści. Westchnąłem bezdźwięcznie, podniosłem lekko jej dłoń i pocałowałem.

?

Od Rose do Kiana

- Ja też Cię kocham. -powiedziałam szeptem- ale musimy się spieszyć. -odsunęłam się od niego delikatnie i spojrzałam mu w oczy.
- Tak, ale mamy jeszcze chwilkę. -uśmiechnął się i pocałował mnie delikatnie. Odwzanemniłam gest. Trwaliśy tak chwilę.
[...]
Przebrałam się w męski strój do jazdy konnej, na to nałożyłam starą sukienkę, idealną na taką podróż. Wzięłam swój łuk, strzały. Osiodłaliśmy z Kianem konie i ruszyliśmy w drogę, ani razu nie oglądając się za siebie.

Kian?

Od Kiana do Rose

Stałem tyłem do zamku, przyglądając się stojącym w boksie koniom. Nagle usłyszałem czyjeś kroki, odwróciłem się i w tym momencie Rose wpadła w moje ramiona, płakała, bardzo.

- Co się stało? - spytałem z troską, przytulając ją mocno.
- O-ojciec.... on... ja mu... - szlochała.
- Okej, spokojnie. - pogładziłem ją po włosach. - Chodź. - złapałam ją za rękę.
Weszliśmy do stajni, wspięliśmy się na stryszek gdzie było siano. Posadziłem dziewczynę na belce siana, sam sięgnąłem po butelkę z wodą, wacik i przemyłem jej zakrwawioną wargę. Następnie kucnąłem przy niej, położyłem dłonie na jej talii, ona swoje na moim karku.
- Na spokojnie, co się stało? - spytałem przyciszonym tonem, jedną ręką gładząc ją delikatnie po policzku.
Rose wzięła głęboki wdech, opierając swoje czoło o moje i jednocześnie mierzwiąc mi włosy palcami.
- Powiedziałam ojcu... że nie wyjdę za Erica. Że... chcę być z tobą. A-a on powiedział, że... że niedługo zobaczę cię na sznurze... - znów się rozpłakała. - Wtedy mnie uderzył... - wydukała drżącym głosem.
Nie mogłem w to uwierzyć. Ten skurwiel ją uderzył! Usiadłem obok niej i przyciągnąłem do siebie, przytuliła się do mojego ramienia. Jedną rękę położyłem na jej szyi a drugą gładziłem powoli po plecach.

- Musimy uciec dziś... nie martw się, nie dam temu s********i zrobić ci więcej krzywdy, obiecuję. Kocham cię. - wyszeptałem.

Rose? <3 <3 <3

Od Rose do Kiana

Uśmiechnęłam się smutno i odwzajemniłam gest. [...] Następnego dnia postanowiłam powiedzieć ojcu, że kocham Kiana i jak mam za kogoś wyjść, to tylko za niego. Cały dzień był na polowaniach (nienawidziłam tego), wieczorem zebrałam się na odwagę i, gdy tylko został na chwilę sam w konacie, weszłam do niego.
- Rose, co Ty tu robisz o tej porze? Powinnaś iść spać, jutro spotkasz się z Ericiem. -spojrzał na mnie z surową miną- Mam nadzieję, że w końcu oświadczy się, tak oficjalnie. -dodał ciszej.
- Ojcze, ja... Nie wyjdę za Erica. -powiedziałam ostrym tonem, tak aby ta informacja do niego dotarła.
Wiedział, że mówię poważnie, jednak to na jego twarzy pojawił się złośliwy uśmiech, po chwili zaśmiał się oschle.
- Dziecko, nie rozśmieszaj mnie. Oczywiście, że za niego wyjdziesz, nie masz innego wyboru. No chyba, ze jest inny książe, bogaty, z dużymi terenami...wtedy może bym przemyślał sprawę... -pokiwał głową, rozważając taką sytuację.
- Nie. Ten, którego kocham, nie posiada ziemi, nie wiem jak z jego zarobkami...nie jest też szlachetnie urodzony, ale dla mnie nie to się liczy.
- Co? -zakpił- Chcesz powiedzieć, że "kochasz jakiegoś grajka, czy pomywacza królewskiego?
- Rycerza. -w jego oczach zobaczyłam błysk.
- Tego s*******a co się z nim puściłaś?! O nie, na pewno nie. Wyjdziesz za Eric'a, koniec. Wstał z krzesła i kierował się do wyjścia.
- Nie! Nic takiego nie zrobiłam! Nie nazywaj go tak i czy tego chcesz czy nie, wyjdę za Kiana.
Wkurzyłam go...podszedł do mnie i mocno uderzył mnie w twarz. Poczułam jak policzek robi się czerwony, a warga zalewa się krwią.
- Nie ma mowy, wyjdziesz za Eric'a BEZ DYSKUSJI. A swojego rycerzyka, zobaczysz niedługo na sznurze, na placu głównym. Świetny prezent ślubny...
Złapał mnie za rękę i otwierając drzwi, wyrzucił z komnaty. Rycerze, czuwający nad jego pokojem zerwali się z miejsc, aby mi pomóc.
- Nie ruszać jej. Zasłużyła. -powiedział, splunął obok i zatrzasnął drzwi.
Mężczyźni spojrzeli na mnie z troską i wrócili na miejsca. Podniosłam się i od razu pobiegłam do Kiana. Czekał na mnie przy stajni, tak jak się umówiliśmy, aby w razie najgorszego, ojciec nie zobaczył nas razem.

Kian? <3

Od Kiana do Rose

- Właściwie to dobry pomysł. - odpowiedziałem po chwili namysłu. - Myślisz że nas tam nie znajdzie?
- Nie, nawet nie pamiętał kiedy o tym wspominałam, drogi też nie zna, zawsze to ja prowadziłam. - wyjaśniłam.
- Rozumiem, zróbmy tak; wrócimy później do zamku, odczekamy kilka dni i w środku nocy zabierzemy konie i pojedziemy tam, ok? - spytałem uśmiechając się pod nosem i przytulając ją bardziej do siebie.

Rose? <33 Niech ona spróbuje powiedzieć jutro wieczorem ojcu że kocha Kiana, on się wkurzy, uderzy ją, powie że zabije Kiana. Jak wyjdzie ona pobiegnie do niego, opowie o wszystkim *w między czasie jakieś kisski i tulasy oczywiście xd* i wtedy uciekną szybciej

Od Rose do Kiana

Położyliśmy się na trawie, przytuleni do siebie. Noc była ciepła, na szczęście. Wtuliłam głowę w jego ramię i przymknęłam oczy.

- Jak byłam mała często jeździłam z ojcem nad jezioro, konno. Podróż trwała ze trzy dni. Mieszkaliśmy tam przez jakiś czas w kamiennym domku, terz od lat zapomnianym. Tam możemy na razie się zatrzymać. -zaproponowałam. Chłopak długo nic nie odpowiadał, nie nalegałam, postanowiłam, że dam mu czas do namysłu.

Położyłam dłoń na jego ramieniu i zaczęłam delikatnie przesuwać dłoń w górę i dół. Jego skóra była tak cudowna....w końcu się odezwał:

Kian? <3

Od Kiana do Rose

Z trudem powstrzymałem uśmiech, w końcu jednak nie wyszło mi.
- Ja też cię kocham. Uciec? - błądziłem wzrokiem po jej twarzy.
- Chcę być z tobą. - szepnęła.
- Też chcę, najbardziej na świecie. - przyciągnąłem ją lekko do siebie, przytuliła się do mnie, odwzajemniłem uścisk. - Na pewno coś wymyślimy, gdzie byśmy mogli uciec. - dodałem.

Rose? ;3

Od Rose do Kiana

Och, chciałabym już go nie wypuszczać, być zawsze z nim. Ale musieliśmy wyjść. westchnęłam i złapałam go za rękę, prowadząc w stronę wyjścia. Całkiem łatwo poszło, za łatwo, ale co tam. Chłopak pomógł mi wsiąść na konia, po chwili też go dosiadł i ruszyliśmy. Koń biegł bardzo szybko, zastanawiałam się czy nie męczy go nasz ciężar, więc kiedy znaleźliśmy się wystarczająco od królestwa Aleksandra, poprosiłam, abyśmy się zatrzymali. Stanęliśmy na niewielkiej polanie przy jeziorku. Kiedy koń pił wodę, ja zastanawiałam się nad pewną sprawą... W końcu podeszłam do Kiana i delikatnie ujęłam jego dłoń.
- Kian, mój ojciec...wiesz co o nas myśli. Może uciekniemy? Zaczniemy zwyczajne życie...nie zalezy mi na bogactwach, chcę być już zawsze z Tobą, bo...Kocham Cię. -spojrzałam mu w oczy.

Kian?

Od Kiana do Rose

Cieszyłem się, że ją znalazłem. Nie wyglądała, jakby ją maltertowali, mam nadzieję że jej nie... kiedy podbiegła do mnie i podskoczyła złapałem ją a ona oplotła się nogami wokół mnie i pocałowała, bez większego zastanowienia odwzajemniłem pocałunek. Po pewnym czasie, gdy się oderwaliśmy od siebie, stanęła na ziemi dalej jednak nie przestając mnie przytulać.
- Musimy jakoś stąd wyjść... - powiedziałem szeptem bardziej do siebie niż do niej, nadal ją przytulając.

Rose? <3

Od Rose do Kiana

Siedziałam zapłakana na łóżku i obmyślałam plan ucieczki. Jednak nic dobrego nie przychodziło mi do głowy. [...] Nagle usłyszałam znajomy głos. Głos Kiana. Krzyknęłam jego imię, może jednak ojciec wysłał strażników aby mnie odszukali. Po chwili usłyszałam odgłosy walki, po chwili do pomieszczenia wszedł jakiś rycerz, od razu rozpoznałam Kiana.
- Wszystko w porządku? Nic Ci nie zrobili?
Nie wiedziałam co mu powiedzieć. Tak bardzo cieszyłam się, że tu jest. Podbiegłam do niego, zarzuciłam się na niego (z radości) i pocałowałam.

Kian? ;3 dzięki

Od Kiana do Rose

Zaproponowałem żebyśmy pojechali do króla Aleksandra, nikt nie chciał się jednak zgodzić, mówili ze tam na pewno jej nie będzie. Ja jednak chciałem się przekonać, sam tam pojechałem. Wszedłem do zamku, ruszyłem wzdłuż korytarzy. Znalazłem grupę strażników przy jednym z pokoi.
- Król Aleksander gdzie? - spytałem poważnym tonem. Ci patrzeli się na mnie nie wiedząc czy odpowiedzieć czy co. - Mam powtórzyć? - spytałem ostro.
- Kian! - usłyszałem nagle krzyk Rose zza drzwi.
Dwaj mężczyźni spojrzeli na siebie, na mnie i przystąpili do atakau. Udało mi się ich pokonać, zabrałem klucze i otworzyłem drzwi wchodząc do środka, ona tam była.
- wszystko w porządku? Nic ci nie zrobili? - spytałem zmartwiony.

Rose? Mówisz masz xd

Od Rose do Kiana

Bardzo wcześnie rano obudził mnie jakiś hałas. Po woli otworzyłam oczy, przyzwyczajając się do mroku, jaki mnie otaczał. Usiadłam na łóżku i rozejrzałam się próbując znaleźć źródło hałasu. Chciałam zejść z łóżka, jednak nagle ktoś złapał mnie od tyłu i przykrył mi twarz jakimś materiałem. Zaczęłam się wyrywać, ale po chwili straciłam przytomność.
[...]
Tym razem obudziło mnie jasne światło, znów powoli otwierałam oczy. Przez chwilę oślepiały mnie promienie słońca, przebijające się z łatwością przez okno. Usiadłam na łóżku i rozejrzałam się, byłam w wielkiej komnacie, na ogromnym, miękkim łożu. Nade mną wisiał duży, baldachim ze złocistymi wstęgami. -Gdzie ja do cholery jestem?- Nagle ktoś wszedł do pomieszczenia, robiąc przy tym dużo hałasu.
- Widzę, że już wstałaś panienko. -spojrzałam na osobę, która pierwsza weszła do komnaty.
Był to król Aleksander, wróg numer jeden mojego ojca. Mój z resztą też. Za nim stał jego niewyżyty synalek, Edward. Nienawidziłam drania, od moich 7 urodzin. Już wtedy zaczął się do mnie dobierać, co prawda on jest starszy o jakieś 8 lat, no ale proszę... Patrzał na mnie z tym swoim głupkowatym uśmieszkiem. Podobnie jak jego ojciec, byłam ciekawa czego ode mnie chcieli, postanowiłam więc zapytać.
- Księżniczce nie wypada, pytać starszych o takie rzeczy.
- Królowi nie wypada odmówić księżniczce. -uniosłam lekko jedną brew, w geście triumfu.
On przymknął lekko oczy i przeklął pod nosem.
- Za dwa dni, wyjdziesz za mojego syna.
- Jesteś pewien? -spytałam wciąż wierząc, że mnie nie złamie.
- O, naturalnie. Jesteś jedyną księżniczką w tych terenach, a po za tym...Twój ojciec raczej się Tobą nie przejmie. -i tu mógł mieć dużo racji...ale skąd taki argument?
[...]
Postanowili, że nie będą mnie trzymać w piwnicach pałacu. Że niby są tacy hojni...byłam zamknięta i strzeżona przez czterech strażników, na najwyżej położonej komnacie, tak abym nie zdołała uciec przez okno...

Kian? Ratuj.

Od Kiana do Rose

Nie do końca wiedziałem, co teraz zrobić. Iść za nią? Nie, na pewno tego nie chce. Nie chce mnie, przestanę robić to co robię... choć nie wiem jak to wyjdzie. Przecież ja ją kocham a tego nie da się zapomnieć, ukryć. Kiedy załatwiłem jeszcze parę spraw, wróciłem do komnaty i próbowałem zasnąć.
***
- Kurwa mać! - król krzyczał na cały zamek. - Gdzie moja córka?! Porwali ją! Okna... ubrania... cała komnata zmasakrowana! Idźcie na poszukiwania, TERAZ! - krzyczał.
Bez słowa wzięliśmy konie i zaczęliśmy szukać księżniczki, martwiłem się znacznie bardziej niż pozostali.

? Przykro mi ;c

Od Rose do Kiana

Było mi strasznie głupio, że ojciec znów się na mnie wydarł i popchnął na oczach Kiana. Nie zrobił tego pierwszy raz. Już wcześniej na mnie krzyczał i mnie bił, ale zawsze pod nieobecność straży. Kazał mi wtedy siedzieć w swojej komnacie, aż siniaki nie zejdą...odsunęłam się od Kiana.
- Muszę iść. -powiedziałam tylko, podnosząc się z ziemi i pobiegłam do swojej komnaty.
Zatrzasnęłam drzwi i kazałam strażnikom nikogo nie wpuszczać. Rzuciłam się na łóżko i zaczęłam płakać. Miałam wyjść za Erica, a wcale go nie kochałam. Kochałam Kiana, a już wiem jakie zdanie ma o tym mój ojciec, uważa mnie za zwykłą d*****ę. [...] Kiedy się uspokoiłam próbowałam myśleć racjonalnie. Jednak nie udawało mi się to... Może rzeczywiście powinnam wyjść za Erica? Nie powinnam się kierować uczuciami, tylko dobrem królestwa. A Eric to dobra partia... Nie wiedziałam co mam myśleć, może przestanę zwracać uwagę na Kiana, aby nie myśleć o nim, nie zakochiwać się w nim jeszcze bardziej. Będzie trudno.

Kian?
(wybacz za te złe myśli, o zaprzestaniu utrzymywaniu kontaktów z Kianem, ale dowiedziałam się strasznej rzeczy i teraz mam "taki" humor ;c jak ja nienawidzę psycho-fanek ;'c ... [niech ją teraz porwą])
(wybacz też za przed wczoraj (...do 3...) mój pies miał kolejny atak ;c)