Siedziałam zapłakana na łóżku i obmyślałam plan ucieczki. Jednak nic dobrego nie przychodziło mi do głowy. [...] Nagle usłyszałam znajomy głos. Głos Kiana. Krzyknęłam jego imię, może jednak ojciec wysłał strażników aby mnie odszukali. Po chwili usłyszałam odgłosy walki, po chwili do pomieszczenia wszedł jakiś rycerz, od razu rozpoznałam Kiana.
- Wszystko w porządku? Nic Ci nie zrobili?
Nie wiedziałam co mu powiedzieć. Tak bardzo cieszyłam się, że tu jest. Podbiegłam do niego, zarzuciłam się na niego (z radości) i pocałowałam.
Kian? ;3 dzięki

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz